-Patrz jak... - mruknąłem, po czym przerwałem swoją wypowiedź widząc wspaniałą lisicę.
Zaparło mi dech w piersiach. Po chwili zamieniła się ona w człowieka. Była równie piękna. Jej różowe włosy pięknie spływały po plecach. Wyglądała na taką bezbronną. Dziwne było to że bała się spojrzeć na mnie. Na moje oczy lub twarz. Po chwili i ja zamieniłem się w człowieka. Byłem od niej wyższy o głowę. Schowałem ręce w kieszeni i podeszłem do ściany jednego z budynków. Zerwałem ten okropny plakat i zgniotłem, rzucając w kąt.
- Dlaczego zmieniłaś się w lisa? Tu nie jest zbyt bezpiecznie. Dzisiaj widziałem pięciolatka jak strzelał do jakiegoś psa, z małego pistoletu.
- A ty? Dlaczego byłeś w tym ciele? Nie możesz mnie pouczać. Prawie się nie znamy.- odpowiedziała z wyrzutem.
- Widzę że trafiłem na prawdziwą wojowniczkę. - zaśmiałem się i wyciągnąłem z kieszeni zawiniątko. Podałem jej.
W środku była wyschnieta bułka, mimo to nadal wspaniale pachniała.
- Na pewno jesteś głodna. Zjedz.
- Aleee...
- Nie martw się. Jadłem tydzień temu. Ta bułka nie jest otruta, jak chcesz mogę przynieść ci drugą. Zwinąłem ze straganu.
Dziewczyna opierała się jednak po chwili głód zapanował nad nią. Czułem się dziwnie spełniony patrząc się na nią.
- Jestem Seiki. A ty?
< Luka?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz