- Ja cię kiedyś zabije ! - powiedziałam śmiejąc się.
- A co ty byś beze mnie zrobiła ?
- Przeżyłabym !
- Jak tak to idę - znów ten "bananowy" wyraz twarzy.
- Nie ! Tzn, czekaj ! Ee głupi Głupek..
A on znów się śmiał, mimo tragicznego początku ten dzień a raczej wieczór bo juz było dość ciemno był udany.
- Wracajmy do domu.
Szliśmy przez ciemny las, księżyc idealnie oświetlał nam drogę swoim wyrazistym blaskiem, nawet zobaczyłam sowe! Wiem to nie ma żadnego znaczenia ale zobaczylam ! Nagle ona wydała z siebie dźwięk a ja się wzdrygnęłam się.
- Boisz się sowy?
- Nie !!! Bo ona yyy tak niespodziewanie ee no wiesz, heee co się śmiejesz !
- Boi się sowy - powtarzał ciągle się śmiejąc.
Eh no bezczelny! Schowałam się za drzewami.
- Luka ?
Nikt nie odpowiedział.
- Żartujesz sobie ze mnie?
W tej chwili rzuciłam się na niego a on wystraszony odskoczył w bok.
- Hahah ! Boi się !
- Durna - mruknął.
- BOI SIĘ ! - wciąż się śmiałam a on od czasu do czasu mnie zaczepiał bym przestała.
Doszliśmy wreszcie do domku. Położyliśmy się spać a ja za żadne skarby nie mogłam zasnąć sama w pokoju ( wiem to dziwnie brzmi ), taka moja częsta fobia. Przyszłam do pokoju Seiki.
- Śpisz?
- Nie, powieki oglądam- wymamrotał.
- Nie mogę zasnąć - mruknęłam.
< Twa wena mnie zadziwia :0 Seiki >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz