Zawsze myślałem, że jestem jedyny w swoim rodzaju. Jedynym lisem, a tymczasem spotykam ją.
- Ja-ja..-zatkało mnie całkowicie.
- Nic nie mów- przyłożyła mi palec do ust.
Uśmiechnąłem się i pocałowałem ją w rękę. Nagle nawiedziła mnie przerażająca prawda. Nie możemy być razem.. nie możemy. Świat nie jest nastawiony pokojowo w stosunku do NAS. Nie możemy się narażać i ryzykować. Jak ja mam to jej powiedzieć, myślałem. Jest mi przykro. Może jak coś zaśpiewam to przemyślenie tego przyjdzie mi łatwiej. Zacząłem to robić, a mój głos był smutny. Bardzo smutny. Zastanawiałem się co czuje teraz Luka. Czy ona o tym wie?
<Luka, aww. Sora, że krótkie :3>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz